تبلیغات
___سکوت تنهایی شب در برکه ای خاموش____

___سکوت تنهایی شب در برکه ای خاموش____

""آنجا که باید دل به دریا زد همینجاست""

shekastam

ﺷﻴﺸﻪ ﺍﻱ ﻣﻴﺸﻜﻨﺪ!!!
ﻳﻚ ﻧﻔﺮ ﻣﻴﭙﺮﺳﺪ: ﻛﻪ ﭼﺮﺍ ﺷﻴﺸﻪ ﺷﻜﺴﺖ؟
ﻳﻚ ﻧﻔﺮ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ: ﺷﺎﻳﺪ ﺍﻳﻦ ﺭﻓﻊ ﺑﻼﺳﺖ،
ﺩﻳﮕﺮﻱ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﺷﻴﺸﻪ ﻱ ﭘﻨﺠﺮﻩ ﺭﺍ ﺑﺎﺩ ﺷﻜﺴﺖ؟
ﺩﻝ ﻣﻦ ﺳﺨﺖ ﺷﻜﺴﺖ،
ﻫﻴﭻ ﻛﺲ ﻫﯿﭻ ﻧﮕﻔﺖ،
ﻏﺼﻪ ﺍﻡ ﺭﺍﻧﺸﻨﻴﺪ،
ﺍﺯ ﺧﻮﺩﻡ ﻣﻴﭙﺮﺳﻢ
ﺍﺭﺯﺵ ﻗﻠﺐ ﻣﻦ ﺍﺯ ﺷﻴﺸﻪ ﻱ ﻳﻚ ﭘﻨﺠﺮﻩ ﻫﻢ ﻛﻤﺘﺮ
ﺑﻮﺩ ! ؟


[ پنجشنبه 20 شهریور 1393 ] [ 10:58 ق.ظ ] [ Ahmad ] [ نظرات() ]



به طور خیلی واقعی و به دور از کنایه ای،بریدم...

این روزها عجیب خرابم..نه مسکن اثر میکند ..نه هیچ قرصی..

حس میکنم دنیایم تمام شده..باید بار و بندیل را جمع کرد و رفت..
خوب که فکر میکنم به ابن نتبجه مبرسم که خدا کاروان راهیان برزخ را برده و من و چمدانم جا مانده ایم در این برهوت ..افکار  شومی در مغزم در حال رژه رفتن است.. نمیدانم..شاید به قول  " صادق هدایت" باید من هم از گنجینه ای که در اختیارم است استفاده کنم.. بله همان " خود کشی "را می گویم.. وفتی  کسی منتظرت نیست..وقتی کسی نیست که آرامت کند..که صادقانه دوستت داشته باشد..که هوایت را داشته باشد..خب چه دلیلی دارد زنده ماندن..
 من هم زحادثه ای پیر شده ام..من هم صدایم میلرزد ، من هم نای حرکت کردن ندارم ،من هم همه زندگی ام خلاصه شده در سیگار و سیگار و سیگار.من هم دلم میخواهد مثل ماهی حوضه مان که چند روزیست روی اب خوابیده  ، بخوابم..من هم دوست دارم کار از کارم بگذرد..و تو ای خواننده ی من..مثل من نباش..از مثل من شدن دوری کن..که کارت به اینجاها نکشد..که هر شبت با عذاب کشیدن صبح نشود ..که ...از مشکلات و اتفاقات و بدبختی های زندگی...طی رویدادی تاریخی عاشقی مرحمی شده بود برای دل ذره ذره شده مان و اما  ان هم بعد از مدتی  از بی آبی پژمرده شد ..اکنون یک منم و یک  جسم بی جان و یک مرده متحرک و  یک دیوانه !
اری من اعتراف میکنم  !!! در ان چند سال جای خدا او را میپرستیدم !! کعبه ی من او بود و از راهی دور به دورش طواف میکردم.. مرتدد شده ام..حکم اعدامم را صادر نمیکنید؟!خودم حکمم را صادر و اجرا کنم؟!



[ سه شنبه 11 شهریور 1393 ] [ 12:26 ق.ظ ] [ Ahmad ] [ نظرات() ]



روزهای دلتنگی

گـاه دلم می گیرد… (!)

گـاه زندگی سخت می شود… (!)

گـاه تنها , تنهایی  آرامـش  می آورد

گـاه گـذشته اذیتم می کند

این`گـاه هـا`… گـهـگـاه تـمـامــ روز و شـب من میشوند … (!)

✿ آنوقت بـغـض گـلـویـم را میگیرد !

✿ درست مـثـل هـمین روزها…



[ سه شنبه 18 تیر 1392 ] [ 03:58 ق.ظ ] [ Ahmad ] [ نظرات() ]



باتوهمیشه...

ﻣﺴﺎﺣﺖ ﺧﻠﻮﺗﻢ ﺭﺍ ﭘـﺮ ﮐـﻦ ...
ﻓﺮﻗﯽ ﻧﻤﯿﮑﻨﺪ ﻋﻤـــﻮﺩﯼ ﯾـﺎ ﺍُﻓﻘـــﯽ ...
ﻫﻤﯿـﻦ ﮐﻪ ﺿﻠﻌــﯽ ﺍﺯ ﭼﻬـــﺎﺭ ﺩﯾﻮﺍﺭﻡ ﺑﺎﺷﯽ ، ﮐـﺎﻓﯿﺴـﺖ ...


[ سه شنبه 1 اسفند 1391 ] [ 11:05 ق.ظ ] [ Ahmad ] [ نظرات() ]



بــــــــــــــــوســــــــــــــــــــــــــه

                                                            بـــــــــــــوســـه اســم اســـــــت
                                               چـــــــون عمــــومـــی اســـــــــت
                                         بــــــــــوســـه فــــــعــل اســــــت
                                   چــــــــون هــــم لازم هــســــــت هــــم مـــتــعــدی
                              بــــــوســــــــه حــــرف تــعجب اســــت
                        چـون اگـــــر نـــاگـــــهــانـی بـاشـــد طــــرف مــقــابـــل را
                    مـــــــــــــــــاتــــــــــو مهـــــبوتــــــــــــ میـــــــــــکنــد
               بــــــــــــوســــــــه ضمــــیـر اســــــت
          چـــــــون از قـــیـــد انــســـان خــــارج نیـــــــســــــت
      بــــــــوســــــه حــــرف ربـــط اســــــــت
   چـــــون دو نفــــــرو بــه هــم مــتــصــــــل مــیــــــــــــکـــنــه

                         


[ پنجشنبه 2 آذر 1391 ] [ 12:01 ق.ظ ] [ Ahmad ] [ نظرات() ]



چرا اینطوری شده!!!

خدایی من هرروزم میام به وبلاگم سر میزنما اما نمیدونم چرا دستو دلم به آپ نمیرههههههههههه.
پیر شدم رفته بخداااااااااااا
دوستان شرمنده دیگه.اما از این به بعد بیشتر رسیدگی میشه.
راستــــــــــــــــی وبلاگم 3ساااااااالش شده خیلی جالبه واسم

خاطرات خیلی عجیبند .... گاهی اوقات می خندیم به روزهای که گریه می کردیم ....

گاهی گریه می کنیم به یاد روزهایی که می خندیدیم ..




[ جمعه 17 شهریور 1391 ] [ 08:57 ب.ظ ] [ Ahmad ] [ نظرات() ]



...!

Days, months and years pass

Everything can be the same

But me

That I find more in love with you


 

روزها، ماه ها و سال ها می گذرند

وشاید هیچ چیز عوض نشود

جز من

که بیش از پیش عاشقت گشته ام...



[ چهارشنبه 7 تیر 1391 ] [ 10:29 ب.ظ ] [ Ahmad ] [ نظرات() ]



____________________________________________

من مورچه ای رو مسخره می کردم که سال ها عاشق یک تفاله ی چایی بود !
خودم رو فراموش کردم که زمانی عاشق آشغالی بودم که فکر می کردم آدمـه.
اما گذشته به آدم تجربه اضافه میکنه که کارهای اشتباهو اصلاح کرد و بجاش بتونی واسه خودت خاطراتی بسازی که دوس داری همین الان که این جمله هارو مینویسی بغلشون کنی و بگی دوستت دارم......


[ دوشنبه 7 فروردین 1391 ] [ 11:37 ب.ظ ] [ Ahmad ] [ نظرات() ]



....بی صدا...

از او که رفته نباید رنجشی به دل گرفت،آنکه دوستش داریم هرگونه حقی برما دارد حتی حق آنکه دیگر دوستمان نداشته باشد،نمیتوان از او رنجشی به دل گرفت بلکه باید تنها از خود رنجید که چرا باید آنقدر شایسته ی محبت نباشیم که دوست ما را ترک کند.... و این خود دردی كشنده است....



[ چهارشنبه 3 اسفند 1390 ] [ 02:53 ب.ظ ] [ Ahmad ] [ نظرات() ]



عشق...

ولنتاین كشیشی بود كه یك روز در دنیا رو به اسم خود ثبت كرد
روز ولنتاین مصادف با 25 بهمن ماه ( 14 فوریه ) است که روز عشق و محبت نامیده شده و در این روز دخترها و پسرها به همدیگر هدیه میدهند تا عشق و علاقه خود را به یکدیگر بهرنحوی ابراز کنند…

ولنتاین

ولنتاین مبارك



[ سه شنبه 25 بهمن 1390 ] [ 04:22 ب.ظ ] [ Ahmad ] [ نظرات() ]



شریعتی...

می خواستم زندگی کنم ، راهم را بستند

ستایش کردم ، گفتند خرافات است

عاشق شدم ، گفتند دروغ است

گریستم ، گفتند بهانه است

خندیدم ، گفتند دیوانه است

دنیا را نگه دارید ، می خواهم پیاده شوم

دکتر علی شریعتی



[ چهارشنبه 23 آذر 1390 ] [ 11:11 ق.ظ ] [ Ahmad ] [ نظرات() ]



یادت بخیر...


هرگاه دفتر محبت را ورق زدی و هرگاه زیر پایت خش خش برگها را احساس کردی هرگاه در میان ستارگان آسمان تک ستاره ای خاموش دیدی برای یکبار در گوشه ای از ذهن خود نه به زبان بلکه از ته قلب خود بگو <<یادت بخیر>>

2
همیشه تلخترین لحظه هارو کسی واست میسازه که قشنگترین لحظه هارو با او بودی...


[ یکشنبه 1 آبان 1390 ] [ 08:49 ب.ظ ] [ Ahmad ] [ نظرات() ]



رفتن

برای ماندنش به خدا التماس کردم از خدا خواستم از حمایت ما رو بر نگرداند   که من بی او هیچم نیمه شب ها برایش دعا کردم   اه کشیدم ولی او رفت و خدا گریه هایم را نشنید و ندید و دعا هایم را نشنید و  مورد اجابت قرار ندادو او را برد و ان زمان بود که من از همه و هر چه داشتم بریدم  و های های گریستم و او رفت و من فقط ناظر رفتن او بودم رفتنی که هیچ امیدی به بازگشت ان ندارم ونخواهم داشت و امروز من او را برای همیشه از دست داده ام نه می توانم او را حس کنم و نه در آغوش بگیرم او رفت گر چه برایم همیشه ماندگار است         





[ یکشنبه 6 شهریور 1390 ] [ 04:39 ب.ظ ] [ Ahmad ] [ نظرات() ]



هی فلانی؟

هی فلانی! می دانی؟! می گویند رسم زندگی چنین است :
می آیند ...
می مانند ...
عادتت می دهند ...
و می روند ...
و تو در خود می مانی و تو تنها می مانی! راستی! نگفتی! آیا رسم تو نیز چنین است؟! مثل همه ی فلانی ها ؟!
12
فلانی...


[ شنبه 14 خرداد 1390 ] [ 07:07 ب.ظ ] [ Ahmad ] [ نظرات() ]



امان از دست این زمونه...

آموخته ام که پول شخصیت نمی خرد

آموخته ام که زندگی دشوار است، اما من از او سخت ترم

آموخته ام که چشم پوشی از حقایق، آنها را تغییر نمی دهد

آموخته ام که هیچ کس کامل نیست همانگونه که من کامل نیستم

آموخته ام که تنها گذشت می تواند به دوستی عمق و معنا ببخشد

آموخته ام که تنها با بخشیدن دیگران می توانم به آرامش روحی برسم .

آموخته ام که تنها اتفاقات کوچک روزانه است که زندگی را تماشایی می کند


[ شنبه 20 فروردین 1390 ] [ 04:08 ب.ظ ] [ Ahmad ] [ نظرات() ]



عاشقی جرم قشنگیست...

ای نگاهت نخی از مخمل و از ابریشم

چند وقت است که هر شب به تو می اندیشم

به تو آری ، به تو یعنی به همان منظر دور

به همان سبز صمیمی ، به همبن باغ بلور

به همان سایه ، همان وهم ، همان تصویری

 

که سراغش ز غزلهای خودم می گیری

به همان زل زدن از فاصله دور به هم

یعنی آن شیوه فهماندن منظور به هم

به تبسم ، به تکلم ، به دلارایی تو

به خموشی ، به تماشا ، به شکیبایی تو

 

به نفس های تو در سایه سنگین سکوت

به سخنهای تو با لهجه شیرین سکوت

شبحی چند شب است آفت جانم شده است

اول اسم کسی ورد زبانم شده است

در من انگار کسی در پی انکار من است

 

یک نفر مثل خودم ، عاشق دیدار من است

یک نفر ساده ، چنان ساده که از سادگی اش

می شود یک شبه پی برد به دلدادگی اش

آه ای خواب گران سنگ سبکبار شده

بر سر روح من افتاده و آوار شده

  321

در من انگار کسی در پی انکار من است

یک نفر مثل خودم ، تشنه دیدار من است

یک نفر سبز ، چنان سبز که از سرسبزیش

می توان پل زد از احساس خدا تا دل خویش

رعشه ای چند شب است آفت جانم شده است

 

اول اسم کسی ورد زبانم شده است

آی بی رنگ تر از آینه یک لحظه بایست

راستی این شبح هر شبه تصویر تو نیست؟

اگر این حادثه هر شبه تصویر تو نیست

پس چرا رنگ تو و آینه اینقدر یکیست؟

 

حتم دارم که تویی آن شبح آینه پوش

عاشقی جرم قشنگی ست به انکار مکوش

آری آن سایه که شب آفت جانم شده بود

آن الفبا که همه ورد زبانم شده بود

اینک از پشت دل آینه پیدا شده است

 

و تماشاگه این خیل تماشا شده است

آن الفبای دبستانی دلخواه تویی

عشق من آن شبح شاد شبانگاه تویی



[ سه شنبه 3 اسفند 1389 ] [ 04:25 ب.ظ ] [ Ahmad ] [ نظرات() ]



یكی بود یكــــی...

قصه ی مـــــا را هـــمان اول لو دادند؛

                         آنــــــجایی که گفتد :

                                                                 یکی بود، یکی نبـــــود . . .

یكی بود یكی نبود



[ چهارشنبه 13 بهمن 1389 ] [ 03:19 ب.ظ ] [ Ahmad ] [ نظرات() ]



یادگاری...

آخر از عشق تو ساکن در کلیسا میشوم           میکشم دست از مسلمانی مسیحا میشوم.
 آنقدر بر کشتی عشقت نشینم همچو نوح         یا به عشقت میرسم یا غرق دریا میشوم...!!!





چی بگم دیگه...


[ دوشنبه 17 آبان 1389 ] [ 11:16 ب.ظ ] [ Ahmad ] [ نظرات() ]



هیچکس..!!!

       هیچکس ویرانیم را حس نکرد

       وسعت تنهاییم را حس نکرد

       در میان خنده های تلخ من

       گریه ی پنهانیم را حس نکرد

       در هجوم لحظه های بی کسی

       درد بی کس ماندنم را حس نکرد

       آن که با آغاز من مانوس بود

      لحظه ی پایانیم را حس نکرد

هیچکس!!!



هیچکس تنهاییم را حس نکرد لحظه ویرانیم را حس نکرد در تمام لحظه هایم هیچکس وسعت حیرانیم را حس نکرد آن که سامان غزلهایم از اوست بی سر و سامانیم را حس نکرد
دوستان در جریانید دیگه نظر دهی واسه این مطلب غیر فعاله


[ سه شنبه 16 شهریور 1389 ] [ 03:44 ق.ظ ] [ Ahmad ] [ نظرات() ]



ای خدا

ای خدا امشب چه طوفانی شدم

آنچنان که خود تو میدانی شدم

امشب از خود بیخودم بنگر مرا

عاشق و مجنون تر از خود کن مرا

این که از قید زمان رسته منم

شیشه ی تزویر بشکسته منم

عشق تو هر ذره از جانم شده

رهنمای جان حیرانم  شده

ey khoda

ای خدا این جسم تنگ آید مرا

یک نظر کن آب و رنگ آید مرا

ای خدا پژمرده ام آبم بده

درمیان عارفان جایم بده

میزنم فریاد یا هو را بلند

تا ببینندم خلایق در کمند

در کمند عشق تو این جان من

در ازل بسته شده پیمان من

گر که دردم داده ای این خود دواست

گر تو فقرم داده ای عین غناست

راحتی در اوج طوفانم دهی

گریه بخشی تا که آرامم دهی

گر اسیر و بند در پایم کنی

در سرای عشق آزادم کنی

محضر تو محفل پاک صفاست

جایگاه شادی و مهر و وفاست

ای خدا از بند عشقت هرگز آزادم مکن

گر خرابی باشد این پس هرگز آبادم مکن

من چه گویم هر چه میبخشی خوش است

گر من آلوده را بخشی خوش است

این غزل دائم ثنا خوان تو است

هر نفس مشتاق و مهمان تو است



[ چهارشنبه 10 شهریور 1389 ] [ 01:44 ب.ظ ] [ Ahmad ] [ نظرات() ]



.: تعداد کل صفحات 2 :. [ 1 ] [ 2 ]